Bu işin selefi biziz!

İkincisini bu yıl düzenleyeceğimiz olan İngilizce Meal Dağıtımı kampanyası için gereken ücreti hayırseverlerden toplamaya birkaç ay öncesinden başlamıştık. Turistlere ücretsiz olarak verilecek mealler için “selefi” olduğumuz bu organizasyonun ikincisini bu yıl tam turist sezonunda yapmayı planladık. Zaman geldi çattı, geçtiğimiz Pazar günü Ayasofya’nın önünde kurduk tezgâhımızı ve döktürdük İngilizcemizi

Birkaç arkadaşla düzenlediğmiz turistlere meal dağıtımının ikincisi’nden de alnımızın akıyla çıktık hamd olsun. Sabahtan akşama kadar emanetleri “hidayet ışığı”nın fitilinin ateşleme niyetiyle sahiplerine iade ettik şükür. Yanımıza yaklaşıp, memnuniyetini dile getiren o kadar çok insan oldu ki!Onların memnuniyeti bizleri de sevindirdi. Ve her turistin yüzündenki tebessüm: “free” dedikçe şaşırıyorlar ve memnun ayrılıyorlardı. Çoğuyla hatıra fotoğrafı çektirdik.

 

 Eve döndüğümüzde amele yanığı gibi olan yüzlerimizde hala devam eden gülümsenin tohumunun atıldığı bu güzel ve bereketli günde neler oldu? Hep soğuk ve berbat geçen Pazar günlerimde yaşadığım bu istisnalar benim açımdan paylaşılası… Sabahın erken saatlerinde başladığımız dağıtımda ilginç, komik ve enteresan olaylar yaşadık. En çok alışık olduğumuz hadise de Türk kardeşlerimizin bedava Kuran’lara İngilizce olmalarına rağmen talip olmaları idi; beleş olunca ne olduğu pek mühim olmuyor. Elimizden geldiğince dominant takılıp Türkçe konuşanlara meallerimizi vermedik. Turistler ise bedava verdiğimizi duyunca şaşırıyorlardı. Bir çift, illa bir şeyler vermek istedi;hatta dondurma ısmarlamayı teklif ettiler. Tabi biz kabul etmedik.  

Özellikle Müslüman turistlerin samimiyeti görülmeye değerdi. Bambaşka ülkede böylesi bir hizmetle karşılaşmaları sevindirici idi. “Selamun Aleykum” hitabını bir Dubaili’den, bir İranlı’dan, bir Nijeryalı’dan, Kanadalı bir Türk’ten duymak harika bir duygu. Bu örnekleri gün içinde çok fazla yaşıyorsunuz. Çantalarına yerleştirdikleri Kuran mealleriyle objektiflere gülümsemeleri ve Allah razı olsun demeleri, şükr secdesinin zamanı demektir. 

Ve gayri Müslim turistler… Onların da sıcak kanlılarıyla, çeşitli konularda konuştuk. Çinli komünist üniversite profesörü, kalvinizmden bahseden X(nereliydi yaw), Sırplı akademisyenler, Sırplar, ve bu sene çok rastladığımız İspanyollar. Neyseki çat-pat İspanyolcamızı da konuşturduk.Seneye inşallah daha “fluently” konuşuruz da bizi kekeme sanmazlar

 Gün içinde ekibimiz arasındaki espriler ise motive ediciydi.Bir an bile sıkılmadık. Çekilen fotoğraflar, yenilen dondurmalar ve içilen çaylar. Esnafın yardımları ve bu sene olmasa da geçen seneki fayton sefası… Bu güzel günde yaşanan diğer bir güzellik de günün yorgunluğu ve yanıklığının ardından ilk kez içtiğim nargile oldu. Akşam Çorlulu Medresesi’nde üç arkadaşın ikisinin ilk kez yaşadığı nargile keyfinin tadı damağımda kaldı. Saat epey bir ilerlemese daha da kalıp, bu keyfin ömrünün uzatırdım ama başka sefere inşallah. Sevgili Fa.’ya bu tecrübeyi ve lezzeti yaşattığı için teşekkürler…İçime çekip bıraktığım, kokusundan başımın döndüğü bu lezzet’in tek hayali misafiri “sen”’din ! Olsun, ben senin için de üfledim. 

Bir dahaki organizasyon için kolları şimdiden sıvadık. Bir hidayet ışığı, akıllara takılan bir soru ve kalbe düşen bir kıvılcımın vesilesi, bu çabada emeği geçen herkesin hanesine yazılacaktır diye umuyorum. Sadece bir günde onlarca kişiyle tanışmak… Bütün sıkıntılarımı da bir güne sığdırdım; böylece hep sıkıcı geçen Pazar günlerimin intikamını aldım. Ömür vefa ederse, seneye görüşmek üzere…